Welcome to the future!

God confirms his existence by using conspicuous and inconspicuous living bodies. His intelligence and creative power are unpredictable until this day.

 

Ladies and gentlemen, before going to the future, it is necessary to go to the past to find out where we came from. What message did our ancestors give us?
And so on . . .

The early Church Father and theologian Origen (circa 182–251), in response to a critic who doubted that the Ark could contain all the animals in the world, argued that Moses, the traditional author of the book of Genesis, had been brought up in Egypt and would therefore have used the larger Egyptian cubit. He also fixed the shape of the Ark as a truncated pyramid, square at its base, and tapering to a square peak one cubit on a side; only in the 12th century did it come to be thought of as a rectangular box with a sloping roof.

Early Christian artists depicted Noah standing in a small box on the waves, symbolizing God saving the Christian Church in its turbulent early years. St. Augustine of Hippo (354–430), in his work City of God, demonstrated that the dimensions of the Ark corresponded to the dimensions of the human body, which according to Christian doctrine is the body of Christ and in turn the body of the Church.[41] St. Jerome (circa 347–420) identified the raven, which was sent forth and did not return, as the “foul bird of wickedness” expelled by baptism;[42] more enduringly, the dove and olive branch came to symbolize the Holy Spirit and the hope of salvation and eventually, peace.[43] The olive branch remains a secular and religious symbol of peace today.

The Quran and later Muslim works[edit]

 

Miniature from Hafiz-i Abru’s Majma al-Tarikh. Noah’s Ark Iran (Afghanistan), Herat; Timur’s son Shah Rukh (1405–1447) ordered the historian Hafiz-i Abru to write a continuation of Rashid al-Din’s famous history of the world, Jami al-tawarikh. Like the Il-Khanids, the Timurids were concerned with legitimizing their right to rule, and Hafiz-i Abru’s A Collection of Histories covers a period that included the time of Shah Rukh himself.

 

Noah’s Ark and the deluge from Zubdat-al Tawarikh

In contrast to the Jewish tradition, which uses a term that can be translated as a “box” or “chest” to describe the Ark, surah 29:15 of the Quran refers to it as a Safina, an ordinary ship, and surah 54:13 describes the Ark as “a thing of boards and nails”. Abd Allah ibn Abbas, a contemporary of Muhammad, wrote that Noah was in doubt as to what shape to make the Ark and that Allah revealed to him that it was to be shaped like a bird’s belly and fashioned of teak wood.[44]

Abdallah ibn ‘Umar al-Baidawi, writing in the 13th century, explains that in the first of its three levels, wild and domesticated animals were lodged, in the second human beings, and the third birds. On every plank was the name of a prophet. Three missing planks, symbolizing three prophets, were brought from Egypt by Og, son of Anak, the only one of the giants permitted to survive the flood. The body of Adam was carried in the middle to divide the men from the women. Surah 11:41 says: “And he said, ‘Ride ye in it; in the Name of Allah it moves and stays!'”; this was taken to mean that Noah said, “In the Name of Allah!” when he wished the Ark to move, and the same when he wished it to stand still.[citation needed]

The medieval scholar Abu al-Hasan Ali ibn al-Husayn Masudi (died 956) wrote that Allah commanded the Earth to absorb the water, and certain portions which were slow in obeying received salt water in punishment and so became dry and arid. The water which was not absorbed formed the seas so that the waters of the flood still exist. Masudi says the ark began its voyage at Kufa in central Iraq and sailed to Mecca, circling the Kaaba before finally traveling to Mount Judi, which surah 11:44 gives as its final resting place. This mountain is identified by tradition with a hill near the town of Jazirat ibn Umar on the east bank of the Tigris in the province of Mosul in northern Iraq, and Masudi says that the spot could be seen in his time.[34][35]

 

The Subsiding of the Waters of the Deluge (1829), a painting by the American painter Thomas Cole

Baháʼí Faith

The Baháʼí Faith regards the Ark and the Flood as symbolic.[45] In Baháʼí’s belief, only Noah’s followers were spiritually alive, preserved in the “ark” of his teachings, as others were spiritually dead.[46][47] The Baháʼí scripture Kitáb-i-Íqán endorses the Islamic belief that Noah had numerous companions on the ark, either 40 or 72, as well as his family and that he taught for 950 (symbolic) years before the flood.[48] The Baháʼí Faith has founded in 19th century Persia, and it recognizes divine messengers from both the Abrahamic and Indian traditions.

Historicity

The first edition of the Encyclopædia Britannica from 1771 describes the Ark as factual. It also attempts to explain how the Ark could house all living animal types: “… Buteo and Kircher have proved geometrically, that, taking the common cubit as a foot and a half, the ark was abundantly sufficient for all the animals supposed to be lodged in it … the number of species of animals will be found much less than is generally imagined, not amounting to a hundred species of quadrupeds.” It also endorses a supernatural explanation for the flood, stating that “many attempts have been made to account for the deluge by means of natural causes: but these attempts have only tended to discredit philosophy, and to render their authors ridiculous.”[50]

1860 -ի հրատարակությունը փորձում է լուծել Տապանի խնդիրը, որը չի կարող տեղավորել բոլոր տեսակի կենդանիներին ՝ առաջարկելով տեղական ջրհեղեղ, որը նկարագրված է 1910 թ. Աստվածաշունչը », որը հանգեցրեց« ավելի բարձր քննադատության »և տեսակների ծագման վերաբերյալ ժամանակակից գիտական հայացքների աճին», ինչը հանգեցրեց «գիտական համեմատական դիցաբանության» ՝ որպես շրջանակ, որի մեջ Նոյյան տապանը մեկնաբանվեց 1875 թվականին [49]:

Տապանի երկրաչափություն [ խմբագրել ]

 

Այս փորագրությունը, որը պատրաստված է փորագրված սարդոնիքսից և ոսկուց, ներկայացնում է կենդանիների շարք ՝ դեպի Նոյի տապան տանող անցուղու վրա: Այն հիմնված է ֆրանսիացի նկարազարդող  Բեռնար Սալոմոնի փայտահատման վրա : [51]  Ուոլթերսի արվեստի թանգարանից:

Եվրոպայում Վերածննդի դարաշրջանը տապանի բնության վերաբերյալ բազմաթիվ շահարկումներ տեսավ, որոնք կարող էին ծանոթ թվալ վաղ աստվածաբաններին, ինչպիսիք են Օրիգենեսը և Օգոստինոսը: Այնուամենայնիվ, միևնույն ժամանակ, առաջացավ կրթության նոր դաս, որը, չնայած երբեք կասկածի տակ չէր դնում տապանի պատմության ճշմարիտ ճշմարտությունը, սկսեց շահարկել Նոյի նավի գործնական աշխատանքները զուտ նատուրալիստական շրջանակներում: 15 -րդ դարում Ալֆոնսո Տոստադան մանրամասնորեն ներկայացրեց Տապանի նյութատեխնիկական ապահովումը ՝ կապված աղբի վերացման և մաքուր օդի շրջանառության կազմակերպման հետ: 16-րդ դարի երկրաչափ Յոհաննես Բուտեոն հաշվարկել է նավի ներքին չափերը ՝ տեղ տալով Նոյի ջաղացաղացներին և անծուխ վառարաններին, մոդել, որը լայնորեն ընդունվել է այլ մեկնաբանների կողմից:

Բրիտանական թանգարանի համադրող Իրվինգ Ֆինկելը դարձավ սեպագիր տախտակի տիրապետության տակ: Նա թարգմանեց այն և հայտնաբերեց մեծ ջրհեղեղի պատմության մինչ այժմ անհայտ բաբելոնական տարբերակը: Այս տարբերակը տվել է հատուկ չափումներ անսովոր մեծ կեռիկի համար (կլորացված նավակի տեսակ): Նրա հայտնագործությունը հանգեցնում է հեռուստատեսային վավերագրական և գտածոն ամփոփող գրքի ստեղծմանը: Պլանշետի նկարագրած նավակի մասշտաբային կրկնօրինակը կառուցվել և լողացել է Հնդկաստանի Կերալա քաղաքում: [52]

Որոնում է Նոյյան տապանը

Նոյյան տապանի որոնումները կատարվել են առնվազն Եվսեբիոսի ժամանակաշրջանից (մ. Թ. 275–339) մինչև մեր օրերը: Այսօր այդ պրակտիկան լայնորեն համարվում է կեղծ հնագիտություն: Տապանի տարբեր վայրեր են առաջարկվել, բայց երբեք չեն հաստատվել: Որոնման վայրերը ներառել են Դուրուփնար տեղանքը, որը տեղակայված է Թուրքիայի արևելքում գտնվող Թենդերեկ լեռան վրա և Արարատ լեռը, սակայն տապանի հնարավոր մնացորդների երկրաբանական հետազոտությունը ցույց է տվել միայն բնական նստվածքային գոյացություններ: Թեև աստվածաշնչյան գրականագետները պահպանում են տապանի գոյությունը հնագիտական պատմության մեջ, սակայն դրա գիտական իրագործելիության մեծ մասը, ինչպես նաև ջրհեղեղը, համոզիչ կերպով վիճարկվել է:

Translate »